พยัญชนะเสียงปกติ
| พยัญชนะ | คำอ่าน | คำอธิบายเสียงพยัญชนะ |
| ㄱ | คียอก | เมื่อปรากฏอยู่ในพยางค์แรกให้ออกเสียง ค และเมื่ออยู่ในพยางค์ถัดไปให้ออกเสียงเป็นเสียง ก |
| ㄴ | นีอึน | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง น |
| ㄷ | ทีกึด | เมื่อปรากฏอยู่ในพยางค์แรกให้ออกเสียง ท และเมื่ออยู่ในพยางค์ถัดไปให้ออกเสียงเป็นเสียง ด |
| ㅁ | มีอึม | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ม |
| ㄹ | รีอึล | เมื่อปรากฏอยู่ในพยางค์แรกให้ออกเสียง ล และเมื่ออยู่ในพยางค์ถัดไปให้ออกเสียงเป็นเสียง ล ซึ่งเป็นเสียงตัวสะกดที่ไม่มีในภาษาไทย แต่จะใกล้เคียงกับคำที่มาจากภาษาอังกฤษ เช่นคำว่า เซลล์ |
| ㅂ | พีอึบ | เมื่อปรากฏอยู่ในพยางค์แรกให้ออกเสียง พ และเมื่ออยู่ในพยางค์ถัดไปให้ออกเสียงเป็นเสียง บ |
| ㅅ | ชีอท | เมื่อตามด้วยสระ ㅏ ㅓ ㅜ ㅗ ㅡㅐㅔจะออกเสียง ซ เมื่อตามด้วยสระ ㅑㅕㅠㅛㅣจะออกเสียง ช ไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งใดของพยางค์ |
| ㅇ | อีอึง | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง อ* |
| ㅈ | ชีอึจ | เมื่อปรากฏอยู่ในพยางค์แรกให้ออกเสียง ช และเมื่ออยู่ในพยางค์ถัดไปให้ออกเสียงเป็นเสียง จ |
| ㅎ | ฮีอึง | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ฮ* |
พยัญชนะเสียงพ่นลม
เป็นพยัญชนะกลุ่มเสียงพ่นลม ดังนั้นเมื่อเวลาออกเสียง ให้พ่นลมออกจากปาก
| พยัญชนะ | คำอ่าน | คำอธิบาย |
| ㅊ | ชีอึท | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ช พร้อมกับการพ่นลม |
| ㅋ | คีออก | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ค พร้อมกับการพ่นลม |
| ㅌ | ทีอึด | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ท พร้อมกับการพ่นลม |
| ㅍ | พีอึบ | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง พ พร้อมกับการพ่นลม |
พยัญชนะเสียงกัก
| พยัญชนะ | คำอ่าน | คำอธิบาย |
| ㄲ | ซังคียอก | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ก |
| ㄸ | ซังทีกึด | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ต |
| ㅃ | ซังพีอึบ | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ป |
| ㅆ | ซังชีอท | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง ช |
| ㅉ | ซังชีอึจ | ไม่ว่าจะปรากฏอยู่ในพยางค์ใดให้ออกเสียง จ |
สระ
| สระ | การออกเสียง |
| ㅏ | อา |
| ㅓ | ออ |
| ㅣ | อี |
| ㅐ | เอ(สมัยก่อนออกเสียงเป็น แอ) |
| ㅔ | เอ |
| ㅗ | โอ |
| ㅜ | อู |
| ㅡ | อือ |
| ㅑ | ยา |
| ㅕ | ยอ |
| ㅛ | โย |
| ㅠ | ยู |
| ㅒ | เย(สมัยก่อนออกเสียงเป็น แย) |
| ㅖ | เย |
| ㅘ | วา |
| ㅙ | แว |
| ㅚ | เว |
| ㅝ | วอ |
| ㅞ | (อุ)เว |
| ㅟ | วี |
| ㅢ | อึย |
เช่นเดียวกับในภาษาไทยครับ เราสามารถนำพยัญชนะมาเป็นเสียงตัวสะกดได้ครับ ซึ่งในส่วนนี้อาจจะไม่ต้องมาก เพราะหลักการเหมือนกับภาษาไทยเกือบทุกตัวพยัญชนะเลย
| เสียงตัวสะกด | พยัญชนะ |
| ด | ㅈㄷㅌㅅㅊㅉㄸㅆ |
| ก | ㄱ ㅋㄲ |
| บ | ㅂ ㅃ |
| ล | ㄹ |
| น | ㄴ |
| ม | ㅁ |
| ง | ㅇ |
มาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะเข้าใจแล้วว่าทำไมพยัญชนะแต่ละตัวจึงมีชื่อเรียก ให้ลองสังเกตครับว่า ชื่อพยัญชนะของแต่ละพยัญชนะนั้น พยางค์แรกจะบอกถึงเสียงพยัญชนะ และในพยางค์ที่สองนั้นเสียงตัวสะกดนั้นก็จะแสดงเสียงตัวสะกด แต่อย่างไรก็ตามนั้น อย่างที่ผมได้กล่าวไปในตอนแรกว่ากฎการออกเสียงในภาษาเกาหลีนั้นมีหลากหลาย ต้องค่อย ๆ เรียนรู้ครับ บางทีคำหนึ่งคำเขียนอย่างไรก็ไม่ได้ออกเสียงแบบนั้นครับ เพราะ 1. ภาษาเกาหลีมีกฎการเชื่อมโยงเสียงและ 2. มีข้อยกเว้นมากมาย ยกตัวอย่างเช่น นิชคุณ นักร้องวง 2PM ชื่อภาษาเกาหลีเขาจะเขียนว่า 닡쿤 แต่ก็อ่านว่านิกคุน แทนที่จะเป็น นิทคุณ
ลักษณะการจัดวางคำในแต่ละพยางค์นั้นจะจัดได้อยู่ในสามรูปแบบดังต่อไปนี้
เครื่องหมายรูปสามเหลี่ยมจะแทนพยัญชนะ และเครื่องหมายลูกศรจะแทนสระ เครื่องหมายสี่เหลี่ยมจะแทนตัวสะกด โดยคำ ๆ หนึ่งนั้นอาจจะไม่มีตัวสะกดก็ได้
โดยสระที่จะปรากฏในรูปแบบนี้ได้แก่สระแนวนอน ㅜㅠㅗㅛㅡ
โดยสระที่จะปรากฏในรูปแบบนี้จะเกิดจากการสระประสม ได้แก่ㅘㅙㅚㅝㅞㅟㅢ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น